Blanke bevolking

De blanke bewoners van Zuid-Afrika lijken op het eerste gezicht een nogal egale groep. Dit is echter niet het geval. Net als de zwarte bevolking kwamen ook de blanken uit allerlei richtingen en overtuigingen Zuid-Afrika binnen. De blanken zou je daarom ook volgens de talen die zij spreken kunnen onderverdelen in drie groepen: Afrikaners, Engelstaligen en ‘anderen’.


De eerste blanke groep die zich vestigde aan de Kaap waren in 1652 onder leiding van Jan van Riebeeck de VOC-dienaren die voor het merendeel uit Nederlanders bestond. Met hem kwamen zo’n 90 mannen, vrouwen en kinderen aan wal die probeerden een nieuw leven op te bouwen aan de onherbergzame Kaap. Al snel ontstonden handelsbanden met de Khoikhoi en andere inheemse groepen, waardoor culturen begonnen te vermengen. De Nederlanders hadden als belangrijkste taak voedsel produceren voor langsvarende handelsschepen, waardoor ze leefden als boeren. In de loop van de tijd wilden deze boeren steeds minder met de Nederlandse republiek te maken hebben. De taal die ze spraken leek ook steeds minder op het Nederlands waardoor op een gegeven moment bleek dat zij niet langer Nederlands spraken; de boeren spraken Afrikaans en waren dan ook Afrikaners en geen Nederlanders meer. De Eerste Afrikaanse Taalbeweging in 1875 speelde hierbij een belangrijke rol.


Een tweede blanke groep die naar de Kaap emigreerde, maar die tegenwoordig niet meer gezien wordt als een aparte groep, staat bekend als de Franse Hugenoten. Deze Franse protestanten werden verjaagd uit het Katholieke Frankrijk om hun geloofsovertuiging. Rond 1685 emigreerden de Hugenoten, met de hulp van de Verenigde Oost-Indische Compagnie naar Zuid-Afrika waar zij werden verspreid onder de Afrikaanse boeren. Het was de bedoeling dat deze Fransen zich zouden mengen met de Nederlanders en zo hun eigen taal en land snel zouden vergeten, wat ook grotendeels gebeurd is. Je kunt de sporen van de Franse Hugenoten nog grotendeels terug zien in Franse achternamen, als Du Plessis en De Villiers, die je nog bij veel Afrikaners tegenkomt. Deze achternamen worden nu vaak niet meer op zijn Frans, maar op zijn Afrikaans uitgesproken. De Franse Hugenoten zijn tegenwoordig bijna volledig versmolten met de Afrikaanstalige bevolking.


Aan het einde van de achttiende eeuw werd de Kaap overgenomen door de Britten, waarna het sinds 1806 een Britse kolonie is gebleven tot de Unie van Zuid-Afrika in 1910 werd gevormd. De Britten stuurden in 1820 een grote groep 'settlers' naar Zuid-Afrika maar ook later waren er grote immigrantengolven uit Engeland. De Afrikaanse boeren vonden echter dat zij inmiddels de enige echte Zuid-Afrikanen waren en er ontstond veel strijd tussen de twee blanke groepen.


De derde groep wordt gevormd door andere nationaliteiten die voornamelijk tijdens de twintigste eeuw naar Zuid-Afrika emigreerden. Daaronder vallen veel verschillende gemeenschappen. Deze hebben allemaal hun eigen invloed en plaats in de samenleving gekregen. Er zijn onder anderen Portugezen, Fransen, Duitsers en ook Italianen, Grieken, Joden en kleine groepen uit andere Europese landen te vinden.


Volgens een bloemlezing van Marijke Barend-van Haeften en Bert Paasman uit 2003 ziet de Europese immigratie aan de Kaap er tussen 1657 en 1806 overigens anders uit, dan men meestal denkt. De grootste groep werd gevormd door Duitsers (913 mannen en 93 vrouwen), daarna volgen pas de Nederlanders (520 mannen en 312 vrouwen), de Fransen (90 mannen en 77 vrouwen) en ten slotte de Denen en de Scandinaviërs (67 mannen en 2 vrouwen).

Meer over dit onderwerp

Het Hugenotenmonument herdenkt de culturele bijdrage die de Franse hugenoten leverden aan Zuid-Afrika. Bron: WikipediaHet Hugenotenmonument herdenkt de culturele bijdrage die de Franse hugenoten leverden aan Zuid-Afrika. Bron: Wikipedia
De bekende Rapper Jack Parow is een Afrikaner. Bron: Wikipedia.De bekende Rapper Jack Parow is een Afrikaner. Bron: Wikipedia.
X
Loading